Notitie voor: Karel I de Grote
Eerdere bronnen gaven 742 als geboortejaar hetgeen hem een bastaard maakte, er is afdoende aangetoond dat Karel een zoon was uit het huwelijk van zijn ouders en het jaar 748 wordt thans als juist ervaren en ook in de Préhistoire des Capétiens opgegeven.
Hij was vanaf 9 oktober 768 Koning der Franken.
Wanneer hij in 768 zijn vader opvolgt als koning van het , hebben de Franken al veel gebied in handen. Belangrijke vijanden van de Franken zijn de Saksen, die ten noorden van de Rijn wonen. De Saksen houden regelmatige rooftochten in Frankisch gebied. Bovendien geloven ze in Germaanse goden en Karel en andere Frankische leiders zijn christenen. Dat botst. Karel is zo fanatiek in zijn geloofsovertuiging dat hij de Saksen probeert te dwingen zich te bekeren tot het christendom. Zij weigeren, waarop Karel besluit heilige bomen van de Saksen om te hakken en hun gebied te verwoesten. Hele dorpen worden verbrand en gevangenen worden onthoofd. Na een gruwelijke strijd van bijna 33 jaar geven de Saksen zich over. In 795 wordt Leo III paus. Hij wordt bedreigd door politieke vijanden en zoekt en krijgt steun van de christelijke Karel. Als blijk van waardering kroont de paus Karel in het jaar 800 tot keizer.
Vanaf 25 december 800 Keizer van het Roomse Rijk. Hij werd door Paus Leo III in de Oude Sint-Pietersbasiliek tot keizer gekroond. Deze titel was sinds de afzetting van Romulus Augustulus in 476 in West-Europa niet meer gevoerd. Karel zag zichzelf als Augustus Imperator Renovati Imperii Romani (Augustus Keizer van het Hernieuwde Romeinse Rijk) en aldus als directe opvolger van de Romeinse keizer.
Deze kleinzoon van Karel Martel kreeg reeds tijdens zijn leven de bijnaam "de Grote" en geldt sinds de middeleeuwen als een van de belangrijkste heersers van het Westen. Het Frankische Rijk kende onder hem zijn grootste omvang. Met zijn kroning door paus Leo III op eerste kerstdag 800 in Rome, werd het keizerschap in West-Europa in ere hersteld. Op initiatief van keizer Frederik Barbarossa werd Karel de Grote op 29 december 1165 door de tegenpaus Paschalis III heilig verklaard. Reeds in het epos Karolus Magnus et Leo Papa (eind 8e eeuw) werd hij tot "Pater Europae" ("Vader van Europa") uitgeroepen. Karel de Grote wordt beschouwd als een persoonlijkheid die het collectief Europees historisch bewustzijn heeft vormgegeven.
Zowel de Duitsers als de Fransen voeren het begin van hun nationale geschiedenis terug tot Karel de Grote.
Na een 47-jarige heerschappij stierf Karel de Grote op 21 januari 814 in Aken en werd op 28 januari 814 in de paltskapel, de zogenaamde Mariakerk, bijgezet. De doodsoorzaak (geïnfecteerd met borstvliesontsteking?) is niet met absolute zekerheid vastgesteld. Einhard vermeldt dat Karel, nadat hij hevige koorts kreeg, een ontsteking in de zij zou hebben opgelopen, waarna hij stierf.